وقتی آمریکا به قدرت ایران اعتراف می کند+تصاویر

لازم به ذکر است که مشرق صرفاً جهت اطلاع نخبگان و تصمیمگیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاههای اندیشکدههای غربی این گزارش را منتشر میکند و دیدگاهها، ادعاها و القائات این گزارش لزوماً مورد تأیید مشرق نیست.

ایران جنگ ترکیبی را به کمال رسانده است

در حالی که برخی کارشناسان بینالمللی، توانایی انجام «جنگ ترکیبی» را صرفاً منحصر به آمریکا میدانند و معتقدند هیچ کشور دیگری در دنیا ابزار نظامی، دیپلماتیک و رسانهای لازم برای به راه انداختن جنگ ترکیبی را ندارد، «داو زخیم» معاون وزیر دفاع دولت جورج بوش پسر و عضو کنونی هیأتمدیره شورای آتلانتیک، در بخش پیشگفتار گزارش این اندیشکده اعتراف میکند که ایران بیش از آمریکا در بهکارگیری جنگ ترکیبی موفق بوده است.

زخیم بهرغم اشاره به تاریخ استفاده از جنگ ترکیبی درون آمریکا (طی انقلاب آمریکا) و توسط کاخ سفید در خارج از این کشور (در افغانستان و عراق)، توضیح میدهد که این نوع جنگ در انحصار آمریکا نیست و اقدامات روسیه در اوکراین و تسخیر کریمه با استفاده از «چریکهای بومی و سربازان بدون یونیفرم مجهز به سلاحهای مدرن، پول، ظرفیتهای هکری و پروپاگاندا» نیز یکی از نمونههای موفق جنگ ترکیبی بوده است.

این مقام سابق دولت آمریکا در عین حال در توضیح مهارت ایران در استفاده از جنگ ترکیبی مینویسد: «بیش از همه اینها، ایران بوده که بر جنگ ترکیبی تکیه کرده است. در حقیقت اغراق نیست اگر بگوییم که ایرانیها با انجام عملیاتهای نامتقارن و بسیار موفقیتآمیز در سرتاسر منطقه از ابتدای تشکیل جمهوری اسلامی در سال ۱۹۷۹، عملاً جنگ ترکیبی را به کمال رساندهاند.»

وی همچنین در بیان یکی از نقاط ضعف کشورش مقابل ایران نیز اقرار میکند: «اگر قانون اصلی جنگ این است که دشمن خود را بشناسیم، ما راه زیادی درباره ایران در پیش داریم. چندین دهه تجربه و تماس مستقیم با مسکو، اطلاعات ارزشمندی را درباره طرز تفکر روسیه برای تحلیلگران و تصمیمگیران اطلاعاتی ما به ارمغان آورده است، اما در طرف مقابل، ما تا چند سال گذشته، چنین اطلاعاتی را درباره مقامات جمهوری اسلامی نداشتیم.»

زخیم ادامه میدهد: «با وجود تعامل محدود میان دیپلماتهای ما و مقامات ایرانی طی مذاکرات هستهای اخیر، ما هنوز هم از افراد مهم و تعیینکنندگان سیاست خارجی و امنیتی در تهران اطلاعات بسیار کمی داریم: چه آیتالله خامنهای رهبر ایران، و چه سپاه پاسداران که همچنان برای ما ناشناخته هستند.»

سلاح تکتیرانداز ایرانی «ایام50 صیاد»

اهرمهای نفوذ منطقهای ایران؛ ولایت فقیه، عامل تعیینکننده

نویسندگان گزارش شورای آتلانتیک چهار اهرم «حمایت از نیروهای نیابتی شیعه»، «صدور ایدئولوژی»، «ارائه تسلیحات» و «تشکیل شبکههای فراملی» را در موفقیت منطقهای ایران مقابل آمریکا و متحدانش تأثیرگذار میدانند و معتقدند تهران به ویژه از شبکههای فراملی خود برای ظرفیتسازی در میان نیروهای نیابتیاش استفاده میکند به گونهای که تکیه ایران بر شرکای قویترش برای انتقال تخصص و شیوههای کارآمد به گروههای کمتجربهتر موجب میشود تا میزان واقعی دخالت تهران در یک موضوع مخفی بماند.

به عقیده نویسندگان گزارش، این ابهام به ایران اجازه میدهد تا با استفاده از این شرایط در کشورهایی نظیر عراق، سوریه، بحرین و یمن جایگاه خود را به عنوان نیروی «مدافع» شیعیان در منطقه تحکیم کند. نهایتاً تصویری که اکنون از ایران در منطقه در حال شکل گرفتن است، این کشور را به عنوان بازیگر برجستهای مطرح میکند که در تلاش است تا سیاستهای آمریکا در غرب آسیا (خاورمیانه) را تضعیف کند و نظم منطقهای را مطابق میل خود بازسازی نماید.

شورای آتلانتیک در توضیح اولین اهرمی که برای نفوذ منطقهای ایران قائل است، مینویسد: «ایجاد نیروهای نیابتی قوی را شاید بتوان اصلیترین اهرمی دانست که ایران به کمک آن، رقبای خود را به چالش میکشد و در عین حال وارد درگیری رسمی نظامی با آنها نمیشود.» این اندیشکده آمریکایی البته گروههای متحد با ایران را به دو دسته «نیابتی» و «تحت کنترل» تقسیم میکند.

نویسندگان گزارش تصریح میکنند: «ارزیابی اینکه کدام گروهها نیروهای «نیابتی» هستند و کدام گروهها توسط ایران «کنترل» میشوند، اغلب مطابق این معیار صورت میگیرد که کدام گروهها «ولایت فقیه» را پذیرفتهاند. پیروی از ولایت فقیه نشانهای واضح از ارتباط عمیق با تهران است. گروههایی مانند حزبالله لبنان، سازمان بدر، کتائب حزبالله، عصائب اهلالحق، و حرکه حزبالله النجباء در عراق، آشکارا از این عقیده تبعیت میکنند و تحت کنترل تهران قرار دارند.»

این کارشناسان آمریکایی، ولایت فقیه را تنها زمینه همکاری میان ایران و متحدانش نمیدانند و ادامه میدهند: «ایران ورای ولایت فقیه، برای جلب حمایت وابستگان خود در کشورهای همسایه بر ایدئولوژی و نمادگرایی نیز تأکید میکند. به عنوان مثال، تهران از ایدئولوژی «مقاومت مقابل اهداف سیاستی آمریکا» استفاده میکند و از این طریق حتی گروههایی را که به ولایت فقیه اعتقادی ندارند را با خود همراه میکند. یکی دیگر از انگیزههای ارتباط میان ایران و گروههای نیابتیاش میتواند جلوههای نمادین، مانند احترامی باشد که این گروهها برای آیتالله خمینی، آیتالله خامنهای، یا سید حسن نصرالله قائل هستند.»

علیم...